Boem, de lamp ging oet

» Geplaatst door op 29 mrt 2011 in Hardlopen | 6 reacties

Na mijn dik PR in Posterholt had ik mijn zinnen gezet op de Venloop. Ik had gehoord dat de sfeer er altijd super is dus dat zou me misschien nog een stukje vooruit kunnen blazen en onder de 1:20 te duiken. Maar een paar dagen vooraf kwam de tegenslag: goed verkouden, veel gesnotter, niezen en bijbehorende hoofdpijn en spierpijn (hooikoorts?). Aj, ik twijfelde of ik nog wel kon gaan. In de loop van het weekend voelde ik me iets beter. Zaterdagavond was nog tijd voor een (overigens schitterend) concert van Hooverphonic in Luik en ik voelde me goed genoeg om toch te gaan. Met ook nog een uur minder slapen en je verslapen (omdat ik de wekker blijkbaar ook in mijn slaap kan uitzetten) zat ik dus gapend in de trein.

In Venlo aangekomen zag ik al dat het super druk was. Na een korte warming-up ging ik het startvak opzoeken waar ik Niki en Herman tegenkwam. We moesten dik 10 minuten wachten, blijkbaar omdat mensen op de 10Km onwel waren geworden. Daarna gingen we dan toch weg. Ik had toch maar het schema van 1:20 in mijn hoofd, mocht het teveel zijn dan zat er misschien nog een PR in (1:21:50). Wat een volk stond er langs de kant! Rijen dik in het centrum met bijbehorende aanmoedigingen en kabaal. WOW!

Het eerste 5 gingen goed en ik zat precies op schema (18:55). Opeens zag ik Jogger Jo in de verte lopen, hij kwam steeds dichterbij. Hij had wat last van zijn hamstring en prompt kreeg ik flinke pijn in mijn buik. Toen het bijna niet meer te doen was ging het gelukkig weg. We hadden een lekker tempo en de 10 ging in 38:05. 10 seconden achter op schema dus, maar dat valt nog te overzien.

Daarna slopen de tijden naar de 3:55. Het bleef constant, maar het was toch wel een tandje lager. Ik kreeg het steeds moeilijker, maar het liep tenminste nog. 1:20 kon ik vergeten, een pr nog niet. We kwamen na 15Km door in 57:41 (zou een pr zijn 🙂 ) en nu was het zaak om vol te houden. Ik kon nog een Km bij Jo aanhaken maar daarna gebeurde het: Boem, de lamp ging oet. Tempo ging nu onder de 15 per uur en ik voelde de benen leegstromen. De 20e Km ging zelfs in 4:14, ik was niet vooruit te branden. Normaal kan ik altijd nog wel een eindsprint eruit persen, maar nu (ondanks het vele, vele publiek) kon ik niets meer. Ook mijn PR was niet haalbaar: 1:22:17. Na de finish ging ook letterlijk het lampje even uit, helemaal leeg.

Achja, het was dus toch niet mogelijk in deze toestand. Anderhalf uur later strompelde ik door de rijen publiek die er nog steeds stonden (er kwamen nog mensen binnen). Voordeel daarvan is dat er wel een biertje te vinden is 😉

Muziek: Hooverphonic – How can you sleep

WedstrijdVenloop
Datum27-03-2011
Afstand21,10
Uitslag01:22:17
Km/u15,39
/Km3:54
Deelnemers4364
Plaats140
Categorie67

6 reacties

  1. Leep ig de 20e km zelfs heller es dig 😛

  2. ‘Boem, de lamp ging oet. Tempo ging nu onder de 15 per uur’….doe vieze %%@!#%% 😉

  3. Hij had wat last van zijn hamstring en prompt kreeg ik flinke pijn in mijn buik.
    De maanke en de kreupele hubbe ut um toch geflik.

  4. Hehe 😉
    Niki, diech hubs sjoen constant gelaope 🙂

    Bart, dee taol bin iech neet geweend vaan unne teamcaptain 😀

    Jo, iech had serieus de gedachte um oet te stappe es t nog get langer had doorde… Veul t noe nog, hoop neet dat t ’n blijvertje is…

  5. Hoe krijg jij het voor elkaar om met een gemiddelde hartslag van 194 te lopen :|.

    Wat is je omslagpunt dan wel niet?

  6. Hmm goeie vraag…

    Enige antwoord dat ik je kan geven:
    Ik verplaats meestal eerst mijn linkervoet, dan de rechter, en dat heel vaak achter elkaar 😉