Eindho.. uh Amsterdam marathon!

» Geplaatst door op 24 okt 2012 in Hardlopen | 3 reacties

Vol ongeloof kijkend naar de klok

Na de perfecte race in Luxemburg eerder dit jaar rook ik de 3 uur grens en wilde ik de lijn doorzetten. Een najaarsmarathon lag voor de hand en ik dacht meteen aan Eindhoven. Na de fietsvakantie werd de training ingezet en ik was er klaar voor om op 14 oktober onder de 3 uur te duiken. Op de dag zelf speelde zich echter een klein drama af… Ik had me verslapen. Na wat gevloek dacht ik gelijk aan de Amsterdam marathon die een week later is. Ik vond een startnummer en zo kon ik de week erna toch gaan voor mijn doel!

Onderweg in het Vondelpark

Op zaterdag zat ik al in de trein richting onze hoofdstad, samen met het boek ‘doodloper’ over het aparte verhaal van Samuel Wanjiru. Ik zette maar wat extra wekkers maar heel vast zou ik toch niet slapen. Ik was in ieder geval op tijd bij het olympisch stadion waar het feest zou starten en eindigen. Temperatuur leek ideaal, wind was vrij stevig. Dit kon wel eens problemen opleveren halverwege. De start was sfeervol met ruim 10.000 mensen. Ik stond in het 3e vak (3:00-3:30) dus dat leek prima. Echter, na de start volgde enkele bochten en ondanks de fuiken in de startvakken stond ik hier bijna stil vanwege opstoppingen. Daar ging mijn schema, gelijk al bijna een minuut achterstand…
Dit moest ik natuurlijk ook weer goedmaken. Toen het eindelijk kon zette ik het tempo erin en de eerste 5 volgde in 21:49 (30 sec. achterstand). Ik hoopte dat ik niet te hard van stapel ging nu, maar die achterstand beviel me totaal niet. Ik haalde veel lopers in, waaronder Jos Lempers van STB. Hij zou het iets rustiger aan doen. Na 42:48 zat ik op 10 Km, 9 sec. achter op schema. Dit zag er dus weer goed uit. Bij 15 Km lag ik eindelijk weer voor op schema, 6 sec. Het stelde me gerust, maar het liep niet zo ontspannen als in Luxemburg (hoewel het daar veel omlaag ging het eerste deel).

We liepen nu langs de Amstel, een lang stuk tot aan Ouderkerk a/d Amstel en dan langs de andere kant weer terug. Het stuk trok zich lang en de wind kwam hard vanuit het oosten. Op de ‘heenweg’ viel het nog mee maar na de brug in Ouderkerk werd ik zowat in de Amstel geblazen. Ik liep inmiddels in een groepje dat goed bij elkaar bleef en een lange jan op kop liet lopen. Hij was 2 koppen groter dan ik dus ik bleef zo lang mogelijk achter hem plakken. We kwamen op 1:30:08 halverwege door. De schade bleef beperkt, maar het kostte kracht om tempo te houden.

Na een drankpost viel de groep uit elkaar en viel ik bijna nadat mijn voorganger abrupt besloot zijn bekertje wandelend te gaan drinken. Ik kon het tempo erin houden en was blij om het 30Km punt te passeren (2:07:52, 6 sec voorsprong). Resumé: ik lag perfect op schema met nog 12 Km te gaan, wind vooral in de rug. Ik vond gezelschap in een andere jongen en zijn begeleidende fietser. We haalden enorm veel mensen in. Ik moest soms wel aanzetten om het tempo niet uit het oog te verliezen. Op 35 Km had ik nog 3 seconden voorsprong op mijn schema. Het werd erop of eronder…

De daarop volgende kilometers waren een hel. Ik snakte naar het Vondelpark. De benen riepen “Frank, stoppen! NU!” maar het enige dat ik kon denken was door buffelen. De verleiding was groot om te wandelen maar ik wist dat ik dan echt niet meer vooruit zou komen. Daarnaast lag ik nog op schema, maar ik voelde me alles behalve sterk. Ik moest nu per Km zo’n 10 tellen prijsgeven. Niet veel, maar genoeg om mijn plan in de soep te laten lopen. Ik dacht terug aan het snelle begin waar ik soms bijna 10 sec. te snel  liep, was dit mijn tol?
Eindelijk, Vondelpark. Ik knokte met 2 anderen tegen de tijd en we beseften dat het wel erg moeilijk ging worden. We draaide links de Amstelveenseweg op, het stadion was te ruiken. Met nog zo’n 24 seconden te gaan liep ik het stadion binnen, wat overigens mooi finishen is. Echter, er moest nog zo’n 250 meter op de baan gelopen worden. In het zicht van de finish gaf t klokkie 3 uur aan, een 3-letterwoord volgde. Uiteindelijk kwam ik 46 seconden tekort: 3:00:46.

Met Jos Lempers na de finish

Ik mag natuurlijk niet klagen met een nieuw PR, het zat helaas niet allemaal mee voor de ideale race. De waardeloze start, de snelle kilometers daarop volgend en de wind waren bepalende factoren. Het voelde wel goed om op een vlakke marathon het tempo door te blijven trekken, uiteindelijk net iets te lang. Het ging namelijk toch echt een stukje harder dan in Luxemburg…

Muziek: Herberg de Troost – Kamers vol zonlicht

WedstrijdAmsterdam Marathon
Datum21-10-2012
Afstand42,20
Uitslag03:00:46
Km/u14,01
/Km4:17
Deelnemers10139
Plaats453
Categorie162

3 reacties

  1. Super gedaan Frank!

  2. Mooi verslag, jammer van die paar seconden.
    Toch super gelopen! Jouw tijd komt nog wel!!

    Gr. Jos.

  3. Frank ik liep weliswaar mijn eerste marathon onder de 3 uur, echter in Monschau liep ik 3.00.28 mijn 2e marathon, toen voelde ik me behoorlijk xxxx. Achteraf kon ik erg omlachen. had ik nou wel of niet een extra sanitaire stop moeten inlassen?

Trackbacks/Pingbacks

  1. Terug in Ell, met succes - Franksoeters.nl - […] is alweer 13 maanden geleden dat ik een marathon liep, en zelfs 20 maanden voor de laatste halve. Tijd…