Maastricht – Stes.Maries de la Mer: 1477.98 Km

» Geplaatst door op 24 aug 2010 in Fietsen | 4 reacties

Foto’s: Facebook – Filmpjes: Youtube

Al jaren had ik de routeboekjes thuis liggen. De ‘groene weg’ die van Maastricht naar Zuid Frankrijk gaat. Het was er nog nooit van gekomen, maar elke zomervakantie weer ging de gedachte rond om het te doen. Vorig jaar bij de Ridderronde had ik het erover met Jules. Hem leek het ook wel wat, en naarmate het gesprek vorderde kregen we er al flink zin in. En zo stonden we een jaar later weer bij de Ridderronde op de vooravond van onze tocht. De dag erna zouden we rond 10:00 vertrekken naar de zee. De 21e zouden we in Nîmes de fietsbus terug hebben naar Maastricht.

De insteek was simpel. Zo weinig mogelijk meenemen op de racefiets, ter plekke zoeken naar een overnachtingsplek en een dikke 100 Km per dag fietsen. Ik had een relatief kleine Deuter rugzak waar alleen het hoognodige inpaste.

Dag 1: Maastricht – Hébronval (122.9 Km garmin)

Ons grote vertrek. ’s Morgens nog ’n lekker ontbijtje bij Jules thuis en bij de supermarkt wat inkopen gedaan voor de eerste dag. Om kwart over 10 vertrokken we met frisse benen richting België. De eerste 35 Km hadden we de week ervoor al verkend dus die gingen vrij snel en moeiteloos voorbij. Daarna mochten we de Ardennen in. We hadden op het hoogteprofiel gezien dat het niet mis zou zijn. Er moest hier en daar flink geklommen worden met o.a. de Col du Rosier (556 meter). Daar begon het te regenen wat resulteerde in een ijskoude afdaling. Gelukkig konden de windjacks al snel weer uit. In de buurt van Lierneux hadden we enkele adressen voor de overnachting op de lijst staan. De 1e poging mislukte, het zat daar vol. We moesten nog een stukje omrijden (wat niet prettig was, we zaten er aardig doorheen) maar vonden daarna ons eerste hotel in Hébronval. Het restaurant bleek wat te sjiek te zijn voor onze zwembroek/t-shirt outfit, maar het was wel lekker 😉

Dag 2: Hébronval – Luxemburg (128.65 Km garmin)

Na het petit dejeuner vertrokken we en moesten we gelijk klimmen. Niet zo fijn met koude benen, maar in de Ardennen ontkom je er niet aan. Het ging nu ook nog flink op en neer, maar richting Luxemburg toch wat omlaag. We waren dan ook blij om de grens over te steken en richting Frankrijk te gaan. In Wiltz besloten we een lunch bij de supermarkt te houden en nog wat eten in te slaan. Standaard bestond dit voor elk uit 2 bananen, een blikje cola en 3 tot 6 repen (we hebben veel soorten kunnen uitproberen…). In de middag zochten we dan nog ergens een broodje en colaatje op een terras. In Goesdorf begonnen we trouwens aan een heerlijke afdaling. Hij duurde lang en had een brede, goeie weg. Onderaan konden we het zelf nog niet geloven hoe zalig deze was! Om Luxemburg in te komen hebben we nog even moeten klooien, de routebeschrijving stuurde ons de verkeerde kant op. Maar met de hulp van een aardige bewoner en de tomtom op mijn gsm vonden we de jeugdherberg. Na een douche en eten was er nog tijd genoeg om even de stad in te gaan en de mooie stad te bewonderen.

Dag 3: Luxemburg – Chateau Salins (136.34 Km garmin)

Via een schitterend en rustig fietspad gingen we de stad uit richting Bettembourg. Daarna volgde de grens al snel, het land van bestemming was in ieder geval al bereikt! 😉 Waar we dachten van de Ardennen af te zijn en het vandaag wat rustiger zouden krijgen zaten we flink mis. Het platteland bleef op en neer gaan. Korte, steile en vinnige klimmetjes die op den duur flink de benen verzuren. We fietsten hier echt door de velden van de boeren en we kwamen door dorpjes die compleet dood leken. We hadden een paar adressen in Chateau Salins dus daar besloten we heen te gaan. Uitgeteld waren we toen we eindelijk daar waren. Tot onze verrassing waren 2 hotels uitgestorven en 1 hotel dicht… We reden wat rond en spraken een vrouw aan. Toevallig was ze de oude eigenaar van het gesloten hotel en ze belde de nieuwe op (zij was nooit dicht in al die jaren, maar deze meneer was lui volgens haar). Meneer kwam langs en regelde ons een kamer. De besloten bij de pizzeria te gaan zitten, waar de bediening overigens niet al te vriendelijk was. In de supermarkt hadden we nog alvast wat eten ingekocht voor de zondag, en voor ’s avonds.

Dag 4: Chateau Salins – Rouvres en Xaintois (107.42 Km garmin)

Na een matig ontbijtje bij het hotel gingen we verder van dit saaie dorp. Het klimmen was niet meer zo heftig, maar toch kwam er nog een enkele erg steile klim. Na 2 vlak achter elkaar stonden we op een mooi uitkijkpunt waar we Nancy en de Vogezen zagen. In Lunéville deden we het rustig aan op het terras. In het centrum nog gezocht naar een broodje maar uiteindelijk belandde we op het terras ernaast voor ’n croque-monsieur. De benen voelde iets beter, vooral ook op de klimmetjes. We kwamen ook nog twee dames tegen op de fiets, wellicht ook GW-ers (Groene Weg fieters). Zij hadden wel volle bepakking bij hun en we sjeesden hun dan ook voorbij. We dachten in Mirecourt wel een hotel te vinden, maar dat mislukte. 8 Km verder hadden we wel prijs bij een veel duurder en sjieker hotel. Hier kwamen we dan ook de eerste hollenders tegen. De avondmaaltijd was de plat du jour die van erg hoge klasse was maar verrassend niet zo duur.

Dag 5: Rouvres en Xaintois – Port sur Saône (112.33 Km garmin)

We besloten het ontbijt te skippen i.v.m. de kosten en haalde bij de supermarkt in Mirecourt ons eten. In de minibar vonden we daarnaast nog de ‘weurs’ en een sandwich die we de dag ervoor over hadden. Vanwege de problemen met het hotel vinden besloten we nu van tevoren al te bellen en een kamer te reserveren in Port sur Saône. Het was erg warm die dag. Tevens kwamen we de eerste lange klim tegen van 3 kilometer. Wat was dat zalig zeg! Ook vandaag kwamen we de twee dames weer tegen die ons weer hadden ingehaald. Tevens waren er nog enkele andere GW-ers op de weg. In Port sur Saône kwamen we aan bij ons oerlelijke hotel. Na een douche gingen we buiten kijken maar er was geen zak te doen daar. Er hing van alles op van een of ander festival met verschillende landen maar daarvan was nog niets gaande. Het enige fatsoenlijke restaurant was dicht en we besloten bij ‘Deniz’ een portie kebab naar binnen te werken. Helaas had Jules last van een blessure. We zaten bijna op de helft van de tocht dus het was wel even een tegenvaller. We besloten nog een dag in deze geweldige stad te blijven.

Dag 6: Rustdag

Vandaag dus rust voor Jules zijn blessure en onze benen. Dat was geen ramp want die waren behoorlijk leeg na de 1e 5 dagen en ruim 600 Km. De kleren kregen een wasbeurt in het bad, waarbij per ongeluk ook nog de hele badkamer blank heeft gestaan. We hielden ons bezig met spelletjes op de gsm en een pittig wiskundig raadseltje. Toen het tijd was om te gaan eten stond buiten een optocht klaar met groepen uit allerlei landen. Wat een mensen daar opeens! We hebben even gekeken en gingen daarna verder. Het enige restaurant was open maar de kaart was duur en niet interessant. We besloten maar weer voor de kebab te gaan.

Dag 7: Port sur Saône – Arc-et-Senans (101.76 Km garmin)

Na een dag niets doen hadden we beiden echt weer zin om op de fiets te stappen. We hadden namelijk een missie en we waren al bijna op de helft. De benen waren als nieuw door de rustdag en we konden er weer tegenaan, het was een lekkere etappe. Halverwege hadden we het 1e deel van de route uit! Een zeer goede motivatie en een teken dat het vlot ging. Hier kwamen we ook de eerste velden met zonnebloemen tegen (die vaak allemaal al dood waren). We waren totaal niet moe bij aankomst in Arc-et-Senans. Het was ook ideaal weer: niet té warm en wat bewolkt. In het dorp was wederom niets te doen behalve een mooi gebouwde zoutziederij. Het enige restaurant was wederom dicht en dus aten we bij het hotel (ernaast lag een kebabtent, maar die lieten we maar voor wat het was…). Ik bestelde vis, Jules bestelde vlees. Voor de rest wisten we niet wat we zouden krijgen (tja, die Franse menukaarten…). Toen de ober dan ook vroeg voor wie het ene gerecht was zei Jules dan maar ook meteen voor wie de vis en het vlees was.

Dag 8: Arc-et-Senans – La Source (113.37 Km garmin)

Vandaag zouden we te maken krijgen met de uitlopers van het Jura gebergte (tussen Frankrijk en Zwitserland). Toen we wilde vertrekken begon het hard te regenen… Hier hadden we geen zin in! Nog even gewacht in de hotelkamer en toen het ophield zijn we vertrokken. Nu kwamen we ook de 1e wijnvelden tegen. Het gebergte keek ons spooky aan in mist en wolken gehuld. We kregen een klim van 4 Km voor de kiezen vanuit La Plasne. Onderaan begon het ook nog eens flink te regenen. Desondanks was het een heerlijke klim! Die regen maakt het toch wat meer bikkelen dan. Daarna nog een schitterende en lange klim gehad naar Onoz. Hier hadden we ook uitzicht op een schitterend en groot dal. We kwamen we bij een groot stuwmeer uit met een schitterende en overzichtelijke afdaling. Even de twijfeling om te stoppen bij de enorme stuwdam, maar de afdaling was te fijn om te onderbreken. Alweer kwamen we de 2 dames op de fiets tegen. Ik wilde een leuk gesprekje beginnen maar ik kreeg wat vreemde blikken terug. Ze waren niet Nederlands maar Duits… Halverwege kregen we bij een pizzaboer een geïmproviseerd broodje wat overigens wel erg lekker was. Er reden hier trouwens erg veel hollenders langs! (vaak al te zien aan de mensen voordat je de nummerplaat zag). De klimbenen waren vandaag weer super, vooral in die lange klimmen.  We hadden de keuze: vandaag kort en morgen lang, of andersom. Omdat we hierna veel vlak kregen besloten we vandaag kort te houden en in La Source te stoppen. Het hotel lag op een schitterende locatie. De gefrituurde vis die we bestelde was wat minder schitterend: een bord vol mini visjes, tot op het bot gefrituurd zonder enige saus en met een droge berg sla ernaast… Het bleef gelukkig allemaal binnen, weggespoeld met een tiramisu.

Dag 9: La Source – Côte-st.André (146.64 Km garmin)

De omgeving van het hotel was in mist gehuld, maar gelukkig maakte die snel plaats voor de zon. De eerste 80 Km vlogen voorbij zonder enige moeite. Bij de start was de linkerknie wat aan het zeuren, maar die was snel warm. We daalden voornamelijk af. We moesten vandaag een lange etappe doen i.v.m. de beschikbaarheid van een hotel. De laatste 30 Km was het soms wat serieuzer klimmen. We voelden ons nog fris (in tegenstelling tot normaal, waar na 90/100 Km vaak het lampje langzaam uitging) en dat moest ook want er waren enkele lange en zeer steile klimmetjes. De benen voelde super! Het werd onderhand erg warm en we reden Côte-st.André binnen. Op de tv keken we maar weer eens naar ‘Mot de Passe’, een leuke Franse spelshow. Verder was er ook trouwens meestal niets op tv. De Fransen gooien namelijk ook overal een nagesynchroniseerde stem overheen, tot ergernis van ons. Het eten in het restaurant was zo duur (menu van 40,60 of 80 euro) dat we besloten bij de pizzeria ertegenover te gaan eten. In deze stad ook nog behoorlijk wat klim-meters gemaakt om te genieten van het mooie uitzicht op de bergen.

Dag 10: Côte-st.André – Crest (108.90 Km garmin)

Toen we wilden vertrekken was daar de 1e lekke band nog in de garage van het hotel. Jules had een punaise getroffen. Met wat vertraging gingen we dus verder. De knie was weer wat zeurderig, evenals de hamstring. Tevens had ik wat hoofdpijn en voelde ik me niet echt super. Na 31 Km hadden we in totaal al 1000 Km gefietst! Een hele goede motivatie, we waren er nu toch echt bijna. De hamstring voelde beter, de linkerknie niet echt. Ik heb op een piele verzet gereden om de cadans zo hoog mogelijk te houden en mijn knie te ontlasten. Met rechts ook nog wat gecompenseerd bergop. Dit ging prima, ook in een lange klim. Na een lange afdaling aten we in st.Donat een zelfgemaakt broodje weurs. Hierna was de kaart soms wat onduidelijk en was het even klooien. Vandaag was toch iets minder, we zaten er allebei even doorheen. Het weer was ook best grauw. We gingen nu recht op enkele hoge bergen af wat schitterend uitzag, het ging nu weer wat beter. De laatste stukken richting Crest ging het nog even omhoog. Jules ging bij een hotel informeren en even later zag ik een andere man pissig naar buiten komen en iets over wielrenners mompelen tegen zijn vrouw. Hij werd eerder geholpen maar omdat het hotel aangesloten is bij een fietsbond moesten ze Jules voor laten gaan. We kregen de laatste vrije kamer… Op een buitenterras lekker gegeten, wat later een kindermenu bleek te zijn. De arme serveerster werd bij het betalen flink voor lul gezet in ons bijzijn door de norse bazin.

Dag 11: Crest – Orange (99.02 Km garmin)

Een redelijk korte etappe, het was ook erg warm. We gingen richting Orange, wat wel erg dichtbij de kust kwam! In het begin hadden we 2 flinke klimmen van 7 Km af te werken. Wat is dat toch heerlijk, een heel verschil met de korte klimmetjes in het Limburgse landschap. De knie was nog wat pijnlijk, de eerste klim dan ook op het koffiemolentje naar boven gereden. Gevolg was wel een hoge hartslag, maar dat was 7 Km nog wel vol te houden. We passeerden de Pas de Lauzun wat schitterend was! We reden feitelijk tussen twee hoge bergen door van 1000 en 1400 meter. De 2e lange klim was gelijkmatiger en hier had ik minder last van de knie. Iets hoger tempo omhoog dus. In de daarop volgende afdaling was daar de grote meneer. Het monster dat al zo lang rondspookte in mijn hoofd: De Mont Ventoux! Wat een enorme berg, al van deze afstand zichtbaar. Vanaf hier hield hij ons steeds in de gaten, overal was hij zichtbaar en keek hij je nederig aan. We daalden af en aten een broodje. We kregen nu een stevige wind en ik besloot er hard aan te trekken richting Rochegude. Daarna was het nog maar een klein stukje naar Orange (waar het overigens even regende toen we in het hotel waren).

Dag 12: Orange – Bedoin (40.97 garmin)

In het hotel hadden we het beste ontbijt gehad, inclusief vers gemaakte crêpes met kaas. Ook konden we nog even meekijken op de beveiligingsvideo, er was de week ervoor een overval gepleegd. We herkende de dader overigens niet. Vandaag zouden we afwijken van de groene weg-route. Het was tijd voor een intermezzo waar ik me flink op verheugd had: de Mont Ventoux beklimmen. Het was een soort van rustdag, een klein stukje naar Bedoin. Van de plaatselijke VVV hadden we een handige kaart gekregen met wat tussendoor-wegen. Het 1e stuk hadden we wind mee, we vlogen richting de kale berg (de naam GVR kwam ook in me op, maar ik besefte dat de V wel eens niet zou kunnen kloppen). Daarna kregen we wind tegen, we gingen nu echt recht op de Ventoux af. En toen kwam een teleurstelling: verschrikkelijke pijn in het rechterbeen, vlakbij de knie. Ik kwam geen meter vooruit en moest met de arm het been omlaag duwen. In Bedoin was het druk (markt) en de VVV was dicht. Op de lijst van Hotels en Chambre d’Hotes die ophing hadden we prijs bij ‘Chez Monique’, net iets buiten Bedoin. Het bleek een schitterende locatie met maar enkele plaatsen inclusief een zwembad en pingpongtafel! Op de slippers reden we terug naar Bedoin om te eten en we besloten dat het slim was om hier nog een extra rustdag te blijven i.v.m. mijn blessure. Waarschijnlijk had ik met het rechterbeen teveel gewerkt om mijn linkerknie te compenseren.

Dag 13: Rustdag

Vandaag stond in het teken van relax. We hebben vooral gelegen bij het zwembad (een poging doen om onze permanente wielerkleding wat te doen vervagen) en een paar potten pingpong gespeeld. ’s Middags een ‘sandwich Grec’ gehad in Bedoin, wat uiteindelijk neerkwam op een bord met friet, sla en gyros. ’s Avonds ook hier gegeten en ons flink geërgerd aan de meid in de bediening die duidelijk niet in de stemming was (mijn glas bier brak nog net niet toen ze het neerzette…). De spanning voor de Ventoux steeg inmiddels, echt goed geslapen hadden we dan ook niet.

Dag 14: Bedoin – Avignon (90.06 Km garmingarmingarmin)

Vandaag was dé dag. We zouden de Mont Ventoux gaan bedwingen. Om 7:15 ging de wekker, we wilden vroeg gaan om de hitte te vermijden. We hadden de dag ervoor al wat eten gekocht en onderaan de klim gooide we nog wat naar binnen. Ik had tevens nog 2 speciale gels bij me die ik eens wilde uitproberen voor de marathon die gaat komen. Zenuwen waren zeker daar. Het eerste stuk viel mee, tot in st. Estève. Hier kwam je een muur tegen en ging je het bos in, geen woorden om het te omschrijven. Voor de vakantie was de grote tegenvaller dat op mijn oude fiets op zijn kleinst met 39-25 kon gereden worden, wat eigenlijk veels te groot is voor een berg als de Ventoux. Maar het was niet anders, ik moest maar kijken hoe het ging. Ik ging in een rotvaart naar boven, om de trappers maar fatsoenlijk rond te krijgen. Kleiner schakelen kon ik inmiddels al lang niet meer. Veel mensen reden op een piele-verzet naar boven. Het werd te gek, hartslag was veels te hoog en ik was nog niet eens op 6 Km. Ik moest stoppen om mezelf niet op te blazen. Ik werkte met moeite de 1e gel naar binnen en kon deze ook maar net daar houden. Ik wachtte op Jules en stapte daarna weer op. Ik haalde Jules weer in, maar moest daarna weer stoppen vanwege dezelfde redenen… Na de 3e stop bedacht ik me dat dit anders moest, ik was nog lang niet eens op de helft! Een belg naast me besloot om de handdoek in de ring te gooien op aanraden van zijn vrouw. Ik besloot om van tactiek te veranderen en bij te hoge hartslag zeer langzaam te gaan rijden. Mijn geringe gewicht zorgde dan dat de trapper telkens weer omlaag ging en zo kwam ik toch iets vooruit en kon ik even herstellen. Dit werkte perfect! Het liep lekker richting Chalet Reynard, 15 km gehad, nog 6 te gaan. Ik draaide een extra rondje en werkte de 2e gel naar binnen, deze was wel lekker gelukkig. Vol goede moed ging ik het maanlandschap in, wat een schitterende ervaring! Je zit hier al op ruim 1400 meter wat een schitterend uitzicht geeft op beneden, maar zeker ook de top. De benen gingen nu goed rond, en ik voelde me goed. Geen enkele last van een blessure, de rustdag had goed geholpen. De laatste 2 Km waren wat zwaarder en hier kwam ook wat meer wind opzetten. Gelukkig bleef die redelijk rustig. Boven was het genieten met volle teugen na 1:45 uur sinds vertrek in Bedoin. De afdaling kon beginnen via dezelfde weg, onze rugzakken stonden namelijk nog chez Monique. Ook een hele ervaring trouwens, een half uur alleen maar dalen! Het was aanzienlijk drukker nu op de klim, en ook veel auto’s gingen naar boven. Een kamikaze vlieg kwam met meer dan 60 Km/u recht op mijn neus tussen de ogen. Hij overleefde het niet en zat tot beneden nog aan mijn neus geplakt. We gingen nu richting Avignon wat nog maar 50 Km was. Het was inmiddels weer erg warm. De wegen waren vlak of daalde af en we waren dan ook snel in Avignon. Hier hebben we wat rondgelopen in de stad en gegeten.

Dag 15: Avignon – Pioch Badet (112.20 Km garmin)

We zaten nu weer op de groene weg-route en hadden nu nog maar een klein stukje af te leggen. In Avignon was het nog even druk en was het al behoorlijk warm. Jules had helaas weer een lekke band. In Arles waren daar de 1e borden te zien naar Stes. Maries de la Mer, we kwamen nu wel erg dichtbij! Hier was het ook druk, maar de routebeschrijving was uitstekend. We gaven flink gas richting St.Gilles. Hier werkte we een flink broodje weg voor het laatste stuk van 40 Km. De laatste kaarten werden weggewerkt. Helaas was het laatste stuk verschrikkelijk. Lange kaarsrechte wegen, hoog riet, saai plat landschap, wind… erg vermoeiend allemaal. En Pioch Badet verzekerde we ons al van 2 nachten in een jeugdherberg en we lieten onze tassen achter. De laatste 10 Km knalde we richting de zee, de ZEE!! De pilsjes op het terras aan de boulevard smaakte heerlijk, de missie was volbracht. De zee was na ruim 1400 Km bereikt. De herberg was niet echt van beste kwaliteit, maar het avondeten en ontbijt werd wel verzorgd. Enkele Fransen kwamen nog op het geniale idee om net toen wij in bed lagen te gaan petanque…

Dag 16: Rustdag

Vandaag was onze dag vakantie aan de zee. We gingen met de bus naar het strand. Het was behoorlijk heet! We gingen de markt op om een handdoek te kopen, aangezien we die niet hadden. Toen we op het strand lagen werd het wat bewolkt, maar nadat we heen en terug waren gezwommen naar en van de boei verdwenen de wolken als sneeuw voor de zon. Daarna bij de herberg nog gegeten en zelf een potje petanque gespeeld. De Fransen besloten nog tot mijn ergernis erg laat door te gaan. Ik heb nog net niet iets door het raam gegooid… We maakten hier ook kennis met een hele meute muggen. Wat een verschrikkelijke beestjes! Het leverde dan ook enkele flinke bulten op, en dat op onze laatste dagen…

Dag 17: Pioch Badet – Nîmes(53.19 Km garmin)

Na de heerlijke dag op het strand was het nu echt onze laatste dag. We hadden nog een stukje af te leggen naar Nîmes, waar de fietsbus zou vertrekken. We gingen vroeg weg, om de extreme hitte te vermijden, maar om 9.30 was het al bloedheet. We moesten eerst terug naar St.Gilles, dat vervelende stuk dus weer. We knalden er werkelijk doorheen met gemiddeld 29 op de teller na een dik uur. Alles deed nu pijn. De rug kon niet meer lang omlaag zitten, de derrière voelde als hout. Nu nog naar Nîmes. We beseften dat we waarschijnlijk net niet de 1500 Km zouden aantikken. Het eerste stukje was zwaar, liep wat omhoog op de grote weg met een tempo van maar 22. Daarna liep het wat omlaag en was het nog maar een paar kilometer naar Nîmes. De camping hadden we snel gevonden en daar konden we voor een paar euro de spullen dumpen en een douche nemen. We namen de bus naar het centrum om daar wat rond te kijken. Het was echt bloedheet (sommige tellers stonden op 43 graden). We liepen de toeristische tocht, waar geen zak aan was. Dronken wat en aten op de camping onze laatste pizza. We stapten met een klein groepje in de bus en reden naar Avignon. Daar stapte nog wat mensen in, en in Suze la Rousse het merendeel. Weinig geslapen in de bus overigens, ondanks het juupke.

Dag 18: Ergens in Frankrijk – Thuis (4.23 Km garmin)

Er werd getankt in Luxemburg (zijn we nou Nederlander of niet…) en daar hadden we ook ’n ontbijtje. Tegen 11:00 stonden we bij de Geusselt met onze fietsjes! De klikschoenen gingen nog even aan voor de laatste 4 Km. Het was fijn om weer terug te zijn. Na 2,5 week verlang je toch weer naar je eigen bed, douche, gitaar, hardloopschoenen en het normale leventje… Ook het lichaam kan onderhand wat rust gebruiken, overal zijn er toch kleine pijntjes op de fiets. Elke dag zoveel kilometers hakt er natuurlijk in als je dat normaal nog niet eens in 3 jaar fietst!

  Datum/tijd Duur Afst. Tot. GW Op Neer Vgem Vmax Hgem Hmax Cal.
do, 5 aug 2010 10:13
05:27:47
122,90
122,90 111
1.688
1.238
22,5
56,6
139
181
2.547
vr, 6 aug 2010 9:59
05:35:39
128,65
251,55 232
1.330
1.571
23,0
64,3
134
213
2.170
za, 7 aug 2010 9:53
05:55:04
136,34
387,89 367
1.185
1.236
23,0
55,6
129
179
2.353
zo, 8 aug 2010 10:21
04:29:45
107,42
495,31 464
877
765
23,9
49,5
129
174
1.866
ma, 9 aug 2010 10:29
04:30:36
112,33
607,64 552
861
946
24,9
64,3
131
174
1.904
wo, 11 aug 2010 10:25
04:06:13
101,76
709,40 653
800
778
24,8
54,6
135
177
2.036
do, 12 aug 2010 10:43
04:34:40
113,37
822,77 763
1.123
1.073
24,8
59,6
133
179
2.018
vr, 13 aug 2010 9:38
06:03:00
146,64
969,41 896
1.203
1.117
24,2
51,4
120
178
2.225
za, 14 aug 2010 11:15
04:35:32
108,90
1078,31 1002
1.009
1.188
23,7
58,9
123
173
1.585
zo, 15 aug 2010 10:37
03:57:50
99,02
1177,33 1099
948
1.089
25,0
54,5
139
222
1.835
ma, 16 aug 2010 10:33
01:59:21
40,97
1218,30 /
431
109
20,6
39,5
121
161
747
wo, 18 aug 2010 8:32
01:37:55
21,20
1239,50 /
1.577
0
13,0
24,0
175
189
1.254
wo, 18 aug 2010 11:13
00:28:45
21,13
1260,63 /
0
1.558
44,1
62,5
124
230
151
wo, 18 aug 2010 12:32
01:50:59
47,73
1308,36 1134
97
452
25,8
43,3
120
175
725
do, 19 aug 2010 9:46
04:24:10
112,20
1420,56 1230
66
88
25,5
40,2
120
159
1.835
za, 21 aug 2010 9:29
02:00:48
53,19
1473,75 /
114
91
26,4
37,3
141
171
927
zo, 22 aug 2010 11:04
00:10:44
4,23
1477,98 /
8
2
23,6
35,7
196
Totaal
15 fietsdagen 61:48:48 1477,98 / / 13317 13301 23,9 26374

4 reacties

  1. Petje af voor jullie prestatie! Het is echt de moeite waard geweest zo aan de foto’s te zien.

    Hadden jullie alleen de kleine rugzakken mee die je op de foto’s ziet?

    Je prestatie ga je nog overtreffen als je in Meerssen de Marathon weet te volbrengen. Zal in elk geval voor je zijn. Ga uit van een eindtijd 2:40-2:45….wel in de bedrijvenestafette 🙂

  2. Inderdaad, alleen die kleine rugzakken 😉 paste niet veel in inderdaad, maar het was goed te doen.

    Ik denk dat je voor mij zult zijn inderdaad 😉 Ik mik op rond de 3:30, maar ik ga vooral genieten van mijn 1e !

  3. De eerste en voorlopig enige heb ik ook in 3:30 gelopen. Dat was ook vooraf de planning!

    Begin lijkt een eitje maar het begint pas na 35 kilometer.

    Succes!

  4. Welke was dat? Het begin van Meerssen is ook niet mis natuurlijk…

Trackbacks/Pingbacks

  1. Op de fiets door Engeland « Franksoeters.nl - [...] jaar geleden deed ik met Jules de eerste fietsvakantie naar Zuid-Frankrijk. Dit beviel ons erg goed en we wisten…