Grenzen verleggen

In de komende weken staan twee grensverleggende activiteiten voor mij klaar.

Zoals jullie wellicht weten ga ik 12 september mijn 1e marathon lopen in Meerssen. Training is natuurlijk in volle gang. Het is even wennen om niet als ’n gek te vertrekken maar om vooral geduld te hebben, de hartslag laag te houden en energie te sparen. Het zal in ieder geval geen makkie worden op het zware parcours.

Daarvoor ga ik nog een flinke fietstocht ondernemen. Samen met Jules vertrek ik 5 augustus richting de zuid-Franse kust. Onderweg maken we bij Orange nog een uitstapje richting de top van de mont Ventoux.

De planning is om ruim 100 Km per dag te fietsen. Het enige dat vast staat is dat we op tijd in Nimes moeten zijn voor onze fiets-bus terug naar Maastricht. Voor de rest is het kijken waar we uitkomen en waar we kunnen slapen. We gaan met zo min mogelijk spullen onderweg (een kleine rugzak). We volgen de fietsroute ‘de groene weg’ die over het algemeen over rustige en kleine wegen gaat.

Voor de beklimming van de Ventoux had mijn fiets nog wat aanpassingen nodig. Het kleine tandwiel voor is van 42 naar 39 gegaan. Achter kon ik eerst tot 24. Dit was uit te breiden tot maximaal 28 maar dat bleek helaas niet te gaan; ik blijf steken op 25. Een dikke tegenvaller dus aangezien ik nu flink wat zwaarder moet gaan trappen. Dat wordt dus naar boven stoempen en harken…. (en op de terugweg je benen weer bij elkaar zoeken).

Vandaag hebben we het eerste stuk van de route al getest. We kwamen op 35Km tot in het plaatsje Clermont. De rugzakken wegen niet veel en zijn ook niet hinderlijk. Het kaartlezen was uiteindelijk ook wel duidelijk, hoewel er nog een oplossing gevonden moet worden voor de bevestiging op het stuur. Op de terugweg kreeg ik iets dat ik al lang niet meer gehad had: een lekke band. Hopelijk geen voorbode voor de grote trip…

Muziek: Rob Dougan – One And The Same