Olympische Spelen Parijs

Nee, ditmaal geen echte fietsvakantie, maar toch een paar dagen waar de fiets centraal staat en toch met wat uitdagingen.

Vrijdag 2 augustus

Jules en ik hebben besloten om van de kans gebruik te maken om naar de OS te gaan in Parijs. Enkele onderdelen zijn vrij te bezoeken, waaronder het wielrennen. We hebben een soepele reis in een comfortabele trein. De fietsen zijn ingepakt in de tas. Tegen 23:00 fietsen we het laatste stukje in Parijs naar onze Airbnb. Het is er super warm binnen, slecht geslapen. De douche is er overigens waardeloos.

Zaterdag 3 augustus

In de ochtend zorgen we dat onze fietstassen weer per post naar huis gaan. Bij de bakker halen we wat voor onderweg. We fietsen naar het parcours van de mannen wegwedstrijd. We maken al weddenschappen over welke exotische landen in de kopgroep zullen zitten. Op een lichte helling moedigen we ze aan, om daarna terug te fietsen, een kleine 40 kilometer. Na de douche lopen we richting Montmartre, lunch halen we Chez Paul. Op locatie is het super druk! De sfeer zit er al goed in, alsof je een kolkend stadion binnenloopt. We vinden een plekje bij een splitsing na de afdaling, veel Nederlanders en Belgen zijn ter plekke. Via de telefoon en een scherm bij de pub volgen we de koers, en natuurlijk de lokale passages!

Daarna hebben we veel gelopen en de metro gepakt, helaas is er weinig meer te doen. Pas laat zitten we aan de hamburger en krijgen we ook nog regen. In de Airbnb kijken we wat er die dag verder in Parijs gebeurd is.

Zondag 4 augustus

We hebben tijd genoeg in de ochtend, bij de bakker halen we behoorlijk wat lekkers wat we rustig in het park opeten. Vandaag gaan we naar de vrouwen wegwedstrijd. Onderweg hebben we een flink klimmetje van 2 kilometer voor de kiezen. Er heerst een ontspannen sfeer, er is veel politie op de been. Bij een viaduct wachten we op het peloton dat zo weer voorbij raast. We gaan snel terug, maar ik heb een lekke band! Even repareren, snel douchen en weer naar Montmartre. Het is vandaag iets minder druk waardoor we een betere plek hebben pal voor de kerk. De sfeer is schitterend, het is lekker weer en de dames komen een paar keer langs. De wedstrijd is enorm spannend met Marianne Vos in de kopgroep. ‘Thuis’ is het weer OS kijken en spullen alvast inpakken.

Maandag 5 augustus

Weer slecht geslapen, erg moe. We douchen snel en met een mini ontbijtje vertrekken we om 7.00. De temperatuur is nu nog lekker. Parijs is niet fijn om te fietsen, veel glas en stoplichten. Vaak rijden we door rood, ook in het bijzijn van veel politie. Daarna komen we op de route van Benjaminse, gelijk hebben we een fijne weg langs het kanaal, lang hebben we zo gereden en het schiet op. Om 12 uur gaan we lunchen op een fijn terras in een rustig dorp. We hebben inmiddels 100 kilometer gehad, alles voelt nog ok. Ik heb wel noodzaak aan een flinke boodschap nr. 2 wat enigszins voor hilarische taferelen zorgt. We hebben ook al de Airbnb voor vanavond geregeld.

Daarna is het super warm, we rijden in de typische noord Franse omgeving, nergens is schaduw. Het gaat veel op en af wat het zwaar maakt. De bidons zijn al een tijdje leeg. Op een dorspleintje vinden we een zeer dubieus kraantje. We nemen er graag gebruik van. Daarna is het door buffelen. Het wordt steeds lastiger, maar het tempo is aardig nog, veel beter dan verwacht. We slaan een stukje route over. Jules heeft inmiddels aardig wat pijn aan zijn knie. Na maar liefst 207 kilometer komen we aan in Vigneux-Hocquet. Een nieuw record voor mij. Het verbaasd me hoe goed dit is gegaan (gemiddeld 24/u). De Airbnb is fantastisch. Ruim, goed verzorgd, veel eten en drinken voorzien door de aardige gastvrouw. Met een bord pasta en een biertje kijken we op tv naar wat spannende ontknopingen in Parijs.

Dinsdag 6 augustus

Weer slecht geslapen natuurlijk. We staan vroeg op en doen nog even de afwas om het netjes achter te laten. Het is frisjes buiten met een mooie lage zon. Jules heeft nog veel last, na een uur maken we plannen om later de trein te pakken in Dinant. Toch nog 80 kilometer verder fietsen dus, de benen worden steeds zwaarder. Het eerste stuk is zwaar, steeds op en af. Vanaf Chimay hebben we fijne rechte wegen langs water of het spoor. Het schiet nu erg op, we nemen de tijd om te eten en drinken onderweg. Daarna moeten we toch nog haast maken om op tijd in Dinant te zijn. Langs de Maas sleur ik aan kop, maar bij het binnenrijden merk ik dat ik een leegloper heb. Shit!

Tweemaal pomp ik bij om weer een stukje te kunnen rijden. De trein halen we net gelukkig, even bijkomen. Toch nog 130 kilometer gereden vandaag. In Namen stappen we over en plak ik mijn bandje maar weer eens zodat ik tegen 17u vanuit station Maastricht naar huis kan fietsen.

De benen zijn aardig leeg, maar het waren een paar heerlijke dagen. Fantastisch weer, goede sfeer, Olympische verhalen.