Toetje in Lanaken

Het was zaterdag een lange dag bij de Hart van Brabanloop, maar het kriebelde toch wel om zondag nog een toetje te doen in het altijd gezellige Lanaken…

Het leek me niet verstandig om voor de 10 Km te gaan gezien de bijna 10 van zaterdag, daarom ‘maar’ 5 kilometer. Een afstand waar ik eigenlijk niet de power voor heb, maar ik wil het wel weer eens proberen. Wellicht een idee om weer eens een nieuw PR te lopen maar dan niet tijdens een 10 Km… Het is retedruk bij de start waar het vooral de kinderen zijn die vooraan willen staan. Bas van Hooren en de zusjes Ummels zorgen ook nog voor wat Maastrichts geel vooraan.

De start is druk en hectisch en ik heb het idee dat er achter mij gevallen wordt. Na een paar bochten is er meer ruimte maar heb ik de aansluiting gemist met Bo en Britt. Ook Bart Pepels loopt daar nog voor. Het tempo zit er goed in en ik merk niets van de zaterdag. Na een kort rondje komen we weer door de Stationsstraat en heb ik iemand op de bagagedrager. Er staat hier een windje maar hij wil niet overnemen. Een paar bochten verder schud ik hem alsnog van me af en ben ik halverwege op koers voor een PR.

Ik begin langzamerhand moe te worden met dit tempo, maar het fijne van deze afstand is dat je dan al bijna klaar bent. Hier en daar haal ik wat jeugdige overmoed in en ren ik richting Uilestraatje. Bo en Britt zijn te ver weg, maar Bart komt langzaam dichterbij… De laatste bocht, nog maar 1 recht stuk naar de finish. Ik twijfel om nog even te profiteren van zijn lengte, maar merk dat ik meer over heb dan hij. Doei!

Ik voel me uitstekend als ik na 17:29 binnenkom. Een nieuw PR, weliswaar op belsj parcours. De gele brigade uit Maastricht wint met overmacht.

Muziek: JazzSounds – Triste