Een paar dagen voor Maastrichts ‘mooiste’ was ik goed ziek geworden. Elke dag ging het weer iets beter, maar wanneer zeg je, ik ga rennen?
Een moeilijke keuze, de benen voelen immers goed. Ik voel me zeker niet 100% fit, krijg het af en toe nog snel warm, maar voel me goed genoeg om toch ‘maar’ 5 Km te gaan rennen. Er zijn immers ook veel opbeurende eigenschappen aan deze loop, met name het parcours door Sint Pieter en de binnenstad, de vele bekenden en ook de vele onbekenden.
Dit evenement is een typisch massa event waar vooral veel geld verdiend wordt en organisatorisch niet altijd de beste keuzes voor de loper wordt gemaakt. Dit jaar lijkt dat overigens mee te vallen al is het parcours langer dan de aangegeven 5 kilometers, af te lezen op hun eigen kaartje.
Het regent voor de start, en ik kijk eerst even bij de finish van de 10. Ik nestel me redelijk voorin het startvak om niet op het smalle eerste stuk in het gedrang te komen. Ik kan meteen mijn tempo aannemen en daar bijt ik me dan ook in vast zonder zoals zovelen te snel te starten. Bij Stay Okay zit de eerste kilometer erop in 3:58, perfect.
De tweede komt door de straat waar ik opgegroeid ben. Druk is het niet langs de kant maar het gaat prima in 4:00. Nu voel ik de energie wegstromen en weet ik hoe laat het is. Het tempo gaat wat omlaag, ondanks de support van familie. Ik probeer zoveel mogelijk te genieten en een comfortabel tempo aan te nemen. Het rondje door het park is het zwaarst.
Het laatste stuk gaat weer door het centrum en de vele toeschouwers motiveert weer wat meer. Een klein menneke loopt naast me en versnelt al veel te vroeg voor de finale. Ik haal hem weer bij en geef hem de tip op nog even te wachten. Het blijven wat verraderlijke natte bochtjes maar ik kom heelhuids aan op de Markt.
De dagen erna ben ik nog steeds wat ziekjes. Het zal zeker niet helemaal bevorderlijk zijn geweest maar het voelde toch wel even lekker.
Muziek: Michael Jackson – Dangerous
Reacties
Nog geen reacties.